| |
| دوشنبه 25 اسفند ماه سال 1382 |
| تلخ ترین سریال تکراری |
زمزمه تکرار یکی از تلخترین سریالهای تاریخ داره به گوش می رسه .... تا الان هر چی فیلم و سریال تکراری به خوردمون دادند ، صدامون در نیومده ولی این یکی فرق داره ... ایران سفر بازرسان بین المللی انرژی اتمی را لغو کرد .... این سریال چند وقت پیش داشت پخش میشد ، یادتون میاد ؟؟؟؟ قسمت بعدی رو من براتون تعریف می کنم : ایران بازدید بازرسان بین المللی از تاسیسات هسته ای خود را پذیرفت .... هی لغو می کنند و هی اجازه بازدید صادر می کنند ... انقدر تکرار میشه تا بعد ... ،،،، وای !!! نگووووووووووووووووو
یا حضرتِ پروردگار .... اگه امیرکا بیاد ؟!!! وای !!!!.....دَ دَ میز یاندی .......
راستی سعید الصحاف از کجا بیاریم ؟؟؟؟؟ اهههه ... اگه صدام یکی داشت ما هزار ماشاالله مسئول خالی بند کم نداریم !!!! .... مهدی الصحاف ، علی الصحاف ، یونس الصحاف ، یحیی رحیم الصحاف ....
|
|
| |
| یکشنبه 24 اسفند ماه سال 1382 |
| حقیقت |
به ارسطو گفتند : مگر تو شاگرد افلاطون نیستی ؟
گفت : هستم و به این شاگردی افتخار می کنم .
گفتند : چرا با نظرات استاد خود به مخالفت برخاستی ؟
گفت : استادم را دوست دارم اما حقیقت را بیشتر دوست دارم !
پس از گذشت سالها ، همه پذیرفتند که نظرات ارسطو نسبت به افلاطون بسیار دقیقتر و علمی تر بوده است ...
حقیقت ، انتخابی است با کمترین هزینه .........
|
|
| |
| شنبه 16 اسفند ماه سال 1382 |
| جلوه هائی از عرفان اسلامی |
۱ ) نوشته شده بر در سرای « ابوالحسن خرقانی » عارف بزرگ قرن پنجم :
« هر کس که در این سرای درآید ، نانش دهید و از ایمانش هیچ مپرسید ، زیرا ، هر که را خداوند جانش داده ، در مقابل او ، نان سفره ابوالحسن به چیزی نمی ارزد ...»
۲ ) در ابتدا ، خداوند عاشق بود و بندگان معشوق ،،، سپس ، خداوند معشوق گشت و بندگان عاشق ... « سوانح العشاق ، احمد غزالی »
۳ ) ابوسعید ابوالخیر به کلیسا و کنیسه رفت و آمد بسیار داشت . روزی در کلیسا برای مردم بسیاری که به گرد او جمع شده بودند سخن می گفت . با سخنانی نرم و دلپذیر ، جانهای تشنه را سیرآب می کرد . جماعت ، آنچنان در معانی سخن ابوسعید مجذوب گشته بودند که هرآینه اگر حرفی از جانب او صادر می شد با جان و دل خریدار بودند . پس از پایان سحنانش ، با آنان خداحافظی کرده و از کلیسا بیرون آمد . در راه بازگشت یکی از همراهان و مریدان شیخ ، با حرارت بسیار گفت : ای شیخ ؛؛ اگر اشارت می کردی ، همه آن مردم زنارهایشان را باز می کردند ( یعنی مسیحیت را رها کرده و به اسلام می گرویدند ) . شیخ با خونسردی تمام پاسخ داد : زنار آنها را ، من نبسته بودم که حال آن را باز کنم .
زنار : کمربندی که از زمان عمر ، اهل کتاب به کمر می بستند تا شناخته گردند . |
|
