
چند روز پیش یکی از رفقا، میخواست در بارهی فوتبال حرف بزنه، رسید به تیم ملی فرانسه و گفت: اون یارو مو بلنده اسمش چی بود؟؟؟ ْدوگاری بود، سهگاری بود، سیگاری بود!!! ْکُلی بیچاره رو مسخره کردیم... بنده خدا منظورش ْکریستف دوگاریْ بازیکن قدیمی تیم ملی فرانسه بود... امروز صبح وقتی از توی اینترنت داشتم خبر ورزشی رو میخووندم، دیدم عکس
ْعلی سامرهْ رو گذاشته و تیتر زده که:
ْدر اشتوتگارت از صفر شروع کردمْ... هر چی به ذهنم فشار آوردم، یادم نیومد که علی سامره چه زمانی تو اشتوتگارت بازی کرده... دیروز هم دیده بودم که برای استقلال گل زد و اخراج هم شد... تو این فاصله هم حتما نمیتونسته به اشتوتگارت بره که بخواد از صفر شروع کنه یا از یک!... تو نگو مطلب برای
ْماتیاس سامرْ بازیکن سابق تیم ملی آلمان بوده و عکس آقای سامره رو اشتباهی زدن زیرش!!!.......
-------------
حالا که حرف علی سامره شد بذارید این رو هم بگم که بنظر من تشویق نشدن رضا خوشگله!(عنایتی) ، و تشویق شدن علی سامره ربطی به چهرهی دوست داشتنی سامره نداره... بلکه ویژگیهای مثبت اخلاقی، بارزترین نکته در این انتخاب بشمار میره.... سامره چیزی در وجودش هست که اگر این زیبائی ظاهری رو هم نداشت همه دوستش داشتند و محبوب بود... به قول پیر خرابات:
جمال شخص نه چشماست و زلف و عارض و خال هزار نکته دراین کار و بار دلداری است
سلام
درود
بلاگت را اولین بار هستش میبینم ...
خوبه باید با فرصت بخونمش . یه سری هم به من بزن لطفن
سلام... به روز شد...
سلام عزیز. سه تا پست آخر رو نخونده بودم که خوندم.
سوتی که اشکال نداره. ممد حیات است و مفرح ذات بالعکس آقایون استقلالی :دی.
خلاصه غرض عرض سلام بود و بس.
یا حق
بعد از حدود یکسال من تازه اینو خوندم ولی اونچه که مهمه اینه علی سامره یک بازیکن بی نظیره که متاسفانه ایران بدترین جایگاه برای اینطور آدماست . یه گلزنه ذاتیه که احتیاج به حاشیه مثل عنایتی نداره تا مطرح بشه . واقعا جاش توی تیم ملی خالی . متاسفم !